نشانه هاى قيامت   عبدالله بن عباس گويد: در سفر حجة الوداع كه ما به همراه پيغمبر (ص) بوديم روزى حضرت درب كعبه را به دست گرفت و روى به ما نمود و فرمود: مى خواهيد شما را از نشانه هاى قيامت خبر دهم؟ در آن حال سلمان از همه به پيغمبر (ص) نزديكتر بود گفت بلى يا رسول الله. فرمود: از جمله علامات قيامت ضايع نمودن نماز و پيروى از شهوات و تمايل به هوى و هوس، و ارج نهادن به مال، و دين به دنيا فروختن است كه در آن حال دل مسلمان از كثرت منكراتى كه مى بيند و توان جلوگيرى از آنها را ندارد چنان آب شود كه نمك در آب ذوب گردد. سلمان گفت: آيا چنين خواهد شد؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن هنگام فرمان روايان، متجاوز باشند و وزيران فاسق و فرمان دهان، ظالم و امانت داران خائن بوند. سلمان گفت: يا رسول الله چنين چيزى خواهد شد؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان مردمان در آن روزگار بدى را نيكى و نيكى را بدى دانند و خائن را امين و امين را خائن شمارند، دروغگو را تصديق كنند و راستگو را تكذيب نمايند. سلمان گفت: آيا چنين شود اى پيغمبر؟! فرمود: آرى قسم به آنكه جانم به دست او است. اى سلمان در آن زمان زنان فرمانروا و كنيزان راى زن و كودكان بر منبر برآيند و دروغ صفابخش مجلس شود و زكاة را ضرر و زيان دانند و بيت المال مسلمين را غنيمت شمارند و فرزند به پدر و مادر جفا نمايد و به دوستش نيكى كند و ستاره دنباله دار طالع شود. سلمان گفت: چنين خواهد شد اى پيغمبر خدا؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن هنگام زن با شوى خود در تجارت شريك شود و باران به تابستان ببارد و بزرگان جامعه با دلى پرعقده از غم و اندوه بسر برند و بينوايان تحقير گردند، پس در آن زمان بازارها به يكديگر نزديك شوند چنانكه اين گويد چيزى نفروختم و آن گويد: سودى بدست نياوردم و پيوسته از خدا شكايت كنند. سلمان گفت: چنين خواهد شد اى رسول خدا؟! فرمود: آرى به آن خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن زمان گروهى بر آنها مسلط شوند كه اگر سخنى گويند (اعتراض كنند) آنها را بكشند و اگر سكوت كنند مالشان را مباح دانند و آبروشان را ببرند و خونشان را بريزند و دلهاشان (از ستم زمامداران) در رعب و وحشت باشد چنانكه پيوسته در هول و هراس و رعب و وحشت زندگى كنند. سلمان گفت: چنين خواهد شد اى پيغمبر؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن روزگار چيزى از مشرق و چيزى را از مغرب آرند كه امت مرا به رنگهاى گوناگون در آورد پس واى بر ضعيفان (فرهنگى) امت من از آنها و واى بر آنها از عذاب خدا، بر كودكان رحم نيارند و بزرگسالان را وقعى ننهند و بى گذشت باشند، خبرهاشان فحش و ناسزا باشد، اندامشان اندام آدميان و دلهاشان دلهاى شياطين. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن هنگام مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا كنند و به پسران امرد چنان حمله كنند كه بر دختران در خانه پدر، و مردان به زنان شبيه شوند و زنان به شكل مردان درآيند، و زنان بر زين سوار شوند كه بر آن زنان امتم لعنت خدا باشد. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن زمان مساجد را به طلا زيور كنند بدان سان كه معابد يهود و نصارى آذين بندند و قرآن را زيور نمايند و مناره ها را مرتفع بنا كنند و صفها (ى نماز) زياد شود (ولى) با دلهاى آكنده به عداوت يكديگر و زبانهاى ضد يكديگر. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. و در آن روزگار مردان امتم خود را به طلا زينت كنند و حرير و ديبا بپوشند و پوست پلنگ را (به دباغى) نازك كنند و بپوشند. سلمان گفت: اى پيغمبر چنين خواهد شد؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن زمان ربا آشكارا باشد و معاملات با... انجام گردد و مردم دين خود را به زمين زنند و دنيا را بالا برند. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن روزگار طلاق زياد شود و حدود شرعى اجرا نگردد و خدا را زيانى نباشد. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن هنگام زنان آوازخوان و آلات طرب فراوان شود و اشرار امتم از آنها بهره بردارى كنند. سلمان گفت: چنين شود يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن زمان توانگران امتم به منظور تفريح و متوسطان به هدف تجارت و درويشان جهت خودنمائى حج كنند، در آن هنگام گروههائى قرآن را براى غير خدا فرا گيرند و آن را به آواز طرب انگيز بخوانند و گروههائى فقه اسلامى را براى غير خدا بياموزند و زنازاده فراوان گردد و به قرآن سرود و غنا بخوانند و در راه رسيدن به دنيا با يكديگر مسابقه كنند. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان اين در زمانى باشد كه آبروها و حرمتها هتك گردد و گناه فراوان شود و بدان بر نيكان مسلط گردند و بى پرده دروغ گويند و لجاجت نمايان باشد و نيازمندى در ميان عامه مردم فاش گردد و مردم به لباس خويش با يكديگر مباهات نمايند و باران در غير موسم ببارد و طبل و ابزار طرب رايج گردد و امر به معروف و نهى از منكر را ناپسند گيرند تا جائى كه مؤمن در آن روزگار از كنيزى خوارتر بود، و علماى دين و پارسايان آن مردم با يكديگر در افتند پس چنان علما و پارسايان در ملكوت بالا پليد و ناپاك شناخته شوند. سلمان گفت: چنين خواهد شد يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن زمان توانگر جز از فقر نهراسد تا جائى كه يك مستمند بين دو جمعيت درخواست حاجت كند و كسى چيزى به دست او ننهد. سلمان گفت: آيا چنين شود يا رسول الله؟! فرمود: آرى به خدائى كه جانم به دست او است. اى سلمان در آن روزگار «رويبضه» به سخن آيد. سلمان گفت: رويبضه چيست؟ يا رسول الله؟ فرمود: كسى در شئون عمومى مردم سخن گويد كه سخنگو نبوده، آنگاه دير زمانى نگذرد كه زمين صيحه اى كشد آنچنان كه هر كس گمان برد آن صيحه به نزديك او بوده. پس مدتى بگذرد آن مقدار كه خدا بخواهد سپس در اين دوران مردمان به فكر فرو روند، پس زمين جگرگوشه هاى خود را (از معادن) به اختيار آنها نهد ـ و حضرت جگرگوشه زمين را به زر و سيم توضيح داد و به ستونهاى مسجد اشاره نمود و فرمود در اين اندازه ها ـ اما زر و سيم در آن اوان سود ندهد و اين است معنى سخن خداوند كه فرمود: (فقد جاء اشراطها). (بحار: 78 و 6) از امام صادق (ع) روايت شده كه روزى عيسى بن مريم (ع) از جبرئيل پرسيد قيامت كى بپا گردد؟ جبرئيل به خود بلرزيد آنچنان كه از هوش برفت. چون به هوش آمد گفت: يا روح الله! مسئول (جبرئيل) از سائل (عيسى) در اين امر آگاه تر نباشد (لا تأتيكم الا بغتة). از آن حضرت رسيده كه قيامت در روز جمعه بپا مى گردد. (بحار: 7)